Smołdzino to wieś gminna położona na Nizinie Gardneńskiej, nad rzeką Łupawą. Pierwotnie nazwa wsi brzmiała Smólno od rośliny zwanej smółd, lub Smolno od smoły, i została zapisana w roku 1281. Smołdzino powstało u podnóża "świętej góry Słowińców" - Rowokołu - (115 m n.p.m.). W przeszłości góra ta była prawdopodobnie miejscem pogańskiego kultu, a później ostoją rozbójników. Po osadzeniu zakonników, przez blisko 200 lat stanowiła znane i tłumnie odwiedzane miejsce pielgrzymkowe. Po zwycięstwie reformacji zniszczono istniejącą na górze kaplicę św. Mikołaja, patrona żeglarzy, a materiał wykorzystano podobno do budowy istniejącego do dziś kościoła w Smołdzinie. Fundatorką kościoła była ostatnia z rodu Gryfitów księżna von Croy, a budowę ukończono w 1632r. W kościele znajduje się wiele unikatowych zabytków: wczesnobarokowy ołtarz z bogatym wystrojem rzeźbiarskim oraz z portretami księżnej Anny i jej syna Ernesta Bogusława, ambona barokowa z XVII w., chrzcielnica z połowy XVII w., para ołtarzowych świeczników oraz dzwon gdański z 1706 r. Na stropie kościoła widniało 49 obrazów o tematyce biblijnej, po przeprowadzeniu prac konserwatorskich część z nich umieszczono na ścianach kościoła. Ponadto obejrzeć można zabytkowy pałac późnoklasyczny, murowany z początku XIX w. z rozległym kilkuhektarowym parkiem oraz dworek z XIX w., który przed wojną pełnił rolę plebani.
Wspaniała lokalizacja Smołdzina i bogata przyroda stwarzają znakomite możliwości wypoczynku i rekreacji. Jej atutem jest czyste środowisko naturalne, ciekawa szata roślinna i liczna, dziko żyjąca zwierzyna. Obecnie miejscowość pełni funkcję centrum obsługi ruchu turystycznego w Słowińskim Parku Narodowym dysponując dobrze rozwiniętą bazą noclegową i gastronomiczną.
